11

Sanırım dünyaya hep pembe gözlüklerle baktım. Hayatımın hiperromantik dönemi aslında hiç bitmedi. Ben buyum. Ebedi bir iyimser, iflah olmaz bir romantik, sevginin imkânsızı mümkün kılabileceğine hâlâ inanan biri.

Bir bale dersinde olmayı, yogadan konuşmayı ya da kendi kendime alçak sesle melodiler mırıldanmayı tercih ederim. Tıpkı küçük bir kızken bale dersindeki piyaniste eşlik ederek şarkı söylemeden duramadığım gibi. Rus öğretmenim bundan hiç hoşlanmazdı ama kendime engel olamazdım. Kafamın içinde hep müzik çalardı.

Hayatın biraz Baz Luhrmann filmlerine benzemesini hep istemişimdir; tutkunun hayattan büyük olduğu, kaosun içinde güzelliğin var olduğu ve kalp kırıklığının bile muhteşem bir müziği hak ettiği bir hayat.

İki reality şovun girdabında büyürken, bir plak şirketiyle çalışmanın iniş çıkışlarını yaşarken ve bağımsız bir sanatçı olarak yolumu bulurken kendimin pek çok farklı hâlinden geçtim. Bazıları korkusuzdu, bazıları kararsızdı, bazılarıysa yeniden başlamayı öğrenmek zorunda kaldı.

Ama yolun bir yerinde, yaratıcılıktaki en büyük özgürlüğün kendi sesimi dinlemekten geldiğini keşfettim.

11, bütün o hâllerimin bir yansıması. Şarkı söylemeyi bırakamayan küçük kızın, hareket yoluyla disiplini öğrenen dansçının, sevmiş, kaybetmiş, hayal kurmuş, düşmüş ve yeniden ayağa kalkmış, olağanüstü olana hâlâ inanan kadının.

Bu albüm verebileceğim sevgiyi temsil ediyor. Yalnızca romantik aşkı değil, hayatın kendisine duyduğum sevgiyi de. Müziğe, insanlara, hikâyelerimizin geliştiği güzel ve beklenmedik yollara duyduğum sevgiyi.

Kendimi tutmadan sevmek istiyorum. Korkmadan, kin gütmeden, yargılamadan. İnsanları oldukları gibi görmek ve yine de olabileceklerin güzelliğine inanmayı seçmek.

Belki de hiperromantik olmak gerçekten budur. Gerçeklere gözlerini kapatmak değil, onları açıkça görmek ve buna rağmen sevgiyi seçmek.

Bu benim sans culpa’m.

Her şeyi hissetmek, sıradan olanı romantikleştirmek, hayal kurmaya devam etmek ve böylesine derinden sevdiğim için asla özür dilememek üzere kendime verdiğim izin.

Sevginin sevgi olabilmesi için.